در باره مدی تیشن ( ۴ )

در باره مدی تیشن ( ۴ )

در ادامه نوشتارِدر باره مدی تیشن ، در این گفتار ، در باره اثرات روانی و جسمی مدی تیشن بر انسان ، صحبت می کنیم ؛

اثرات روانی مدی تیشن

دو تاثیر اصلی مدی تیشن مداوم ، این است که انسان دسترسی به راه دیگری برای درک و ارتباط با واقعیت و کارآیی و علاقه بیشتر به کارِ روزمره را ، تجربه می کند . می خواهیم در این گفتار ، در باره چگونگی و علت این اثرات بیشتر بدانیم . اگر بخواهم به طور مفصل در این باره صحبت کنم ، ممکن است مطلب خسته کننده شود. هر چند ، هر چقدر سعی کرده ام مطلب را به سادگی و قابل فهم تر بنویسم ، اما باز هم به روانی نوشتار قبل نیست . به هر حال باید بگویم ، مدی تیشن مداوم و مستمر ، در نهایت می خواهد به ما کمک کند که به درک و تفکر عمیق تری در مورد ارتباط با خود و جهان ، به منظور وارد کردن نتایجِ این درک عمیق ، در زندگی عادی و روزمره خود ، راهی جدید پیدا کنیم .

انجام مدی تیشن ، در یک تقسیم بندی به دو گروه اصولی ( رسمی ) و غیر اصولی ( غیر رسمی ) تقسیم می شود که در نوشتارهای بعدی بیشتر در باره آن صحبت خواهم کرد . مدی تیشن اصولی ( رسمی ) ، آموزشِ انجام عملی ، در یک زمان معین می باشد و به ما کمک می کند که این آموزش را در موارد دیگر زندگی نیز بکار گیریم . اما یک مدی تیشن غیر اصولی ( غیر رسمی ) شامل تفکری عمیق و بیش از حد معمول ، در باره ی موضوع بخصوصی هست و تا زمانی ادامه پیدا می کند که به درک عمیق مطلب برسیم .

با کار مداوم و تمرین مستمر مدی تیشن ، در مدت طولانی ، دو مورد پیش می آید . اولاً ، این تمرین ، خود باعث تقویت و نیرومندی سازمان شخصیتی فرد می شود تا حدی که به راحتی بتوانیم گسترشِ نگاه و دیدگاه جدیدِ ذهن مان در باره واقعیت ها و چگونگی آن را تحمل کنیم . ثانیاً ، دور از بسیاری پریشانی های ذهنی و روانی خودساخته ، عمل کنیم . اگر زندگی درونی مان را شبیه بیابان فرض کنیم ، با مدی تیشن ، از این مراحل خشک و بیابان مانند زندگی ، جدا می شویم .

با مدی تیشن ، شروع به درک فقط یک چیز ، در یک زمان معین می کنیم و هر مسئله را در آگاهی خود ، بدون مقایسه با ارتباط آن با سایر مسائل ، مورد توجه قرار می دهیم . در این زمان است که به درک جدیدی از بودن در جهان و ارتباط با واقعیت می رسیم و بیشتر احساس می کنیم که با تمام وجود خود ، به خانه بازگشته ایم ( استعاره برگشت به خانه که در نوشتار قبلی توضیح داده شد ، یعنی مثلِ وقتی که بعد از تلاش روزانه ی خسته کننده و شلوغ به خانه مان که محلِ آرامش است برمی گردیم ). شوق حیات ، کارآیی ، قدرت مهرورزی و مهربانی و برقراری ارتباط در وجودمان ، بیشتر و عمیق تر می شود. همچنین ، نتیجه می گیریم که هر یک از ما بخشی از وجود دیگران بوده و هیچکس به تنهایی گام برنمی دارد و اینکه واقعاً به خانه بازگشته ایم و بخشی از کل جهانیم.

یکی از تاثیرات روانی مدی تیشن ، یافتن راهی جدید برای شناخت واقعیت و ارتباط با جهان است . براساس تجربیات ، کسانیکه به این بینش رسیده اند ، با مدی تیشن به آرامش عمیق درونی دست یافته اند که حتی در مواجهه با مصیبت و فلاکت نیز ، در فرد مدی تیشن کننده ، اثرات آرامش بخش خود را با عملکردی تحسین برانگیز ، در آن شرایط ناخوشایند ، اثرات مثبت خود را با رفتاری آرام و پخته و عقلانی ، نشان می دهد.

دومین تاثیر روانی مدی تیشن ، چگونگی عملکرد فرد در انجام کارهای روزانه با کارآیی بالاتر ، عملکرد ذهنی و تمرکز بهتر بر مسائل و ارائه هوش هیجانی بهتر ، در شرایط بحرانی و وجود تنشِ در روابط می باشد . اینکه از چه روش و به چه شکلی فرد مدی تیشن می کند ، مهم نیست ، بلکه همین که کارِ ثابت و یکنواخت و کاری که بطور مدوام و مستمر انجام می دهد ، اراده ی فرد را تقویت کرده و رفتار فرد را هدف دار می سازد . همچنین ، تواناییِ فرد را برای مدیریت پریشانی های روانی و نگرانی ها افزایش می دهد و رشد سازمان شخصیتی او را که لازمه رشد آرام ، بی انتها و تا حد کمال است ، آسان می کند . با مدی تیشنِ مداوم ، فرد فرا می گیرد که خود را با تمام وجود وقفِ کارش کرده ، با موقعیت ها و شرایط گوناگون بهتر کنار آید و در نهایت ، افرادی که مدی تیشن مداوم و مستمر انجام می دهند ، دارای اعتماد به نفس ، کارآیی و لیاقت بیشتری هستند.

یک نکته مهم و قابل ذکر در اینجا این است که ؛ افرادی ، مصرف مواد روان گردان را راهی برای رسیدن به ادراک قوی تری از واقعیت ها می دانند و آن را راهی آسان و مبان بر و سریع تر ، نسبت به انجام مدی تیشن های مداوم و مستمر و یکنواخت و به ظاهر خسته کننده و وقت گیر می دانند . اما فرقی که بین مدی تیشن و مصرف مواد روان گردان ( با نام هایی مثل ؛ گل ، گراس ، ماری جوانا ، ماش روم ، کمیکال و … ) وجود دارد این است که هر دو ، فرد را به برداشت متفاوت تری از واقعیت می رسانند ، اما مدی تیشن ( اگر توام با عقل و منطق انجام شود ) تا زمانی که به حد کمال و آمادگی روانی و ذهنی لازم نرسیده است ، نمی تواند چنین بینشی را ایجاد کند . مواد روان گردان ، اگر چه فرد را به بینشی متفاوت می رسانند ، اما چون فرد به آمادگی دریافت این بینش نرسیده ، به تکامل درونی نمی رسد . علاوه بر این ، مواد روان گردان ، فرد را به سفری نامناسب ذهنی و به تغییرات روانی ، فرد را می برد که آمادگی حضور در آن شرایط و درک آن را ندارد و آموزشِ بودن در آن شرایط را ندیده ( در اتاق درمان با افراد زیادی با عوارض روحی روانی و توهمات و هذیان ها و حملات پانیک و پریشانی هایی که بعد از مصرف مواد روان گردان تجربه کرده اند ، شاهد بودم و برای درمان شان سختی های زیادی را مراجع و اینجانب متحمل شده ایم ) . تکاملِ شخصیت و بودنِ انسان در بلند مدت ، با مدی تیشن بدست می آید و تجربیاتِ نامناسب ذهنی همراه نخواهد داشت.

مدی تیشن ، آموزشِ ارادی بودنِ درک و رفتار شخص است . به طور مختصر ، کاری غیر ارادی است که با تمرینِ مکرر انجام می شود و به صورت عادت درآمده است . در نتیجه درک انجام کار به شکل آگاهانه در مراحل مختلف از بین می رود . ارادی بودن کار به مفهوم نفی غیر اردای بودن آن است یعنی آن کار ، با درک و توجهی خاص انجام می گیرد .

با مدی تیشن ، به نظر می رسد که چیزها ” این همانی ” بیشتری دارند ، قرمز ، قرمزتر ، آب ، مرطوب تر و گل ، گلی تر احساس می شود و دوباره با چشمانی که پرده بی تفاوتی از روی آن کنار رفته ، می بینیم . باید بپذیریم که این بینش نوین حاصلِ تطهیرِ دروازه ی ادراک با مدی تیشن است.

دومین هدف اصلی مدی تیشن ، دستیابی به دومین راه درک واقعیت و افزایش آرامش و شایستگی فرد است . فردیت و درک ما از ” فرد ” و یگانگی با آن ، به مرحله ای از تکامل می رسد که خود را در تمام زمین با دیگران و کل جهان سهیم می بینیم . اگر بدانم شما و من هر دو یکی هستیم که از یکدیگر جدا نیستیم و من فقط محافظ برادرم نیستم بلکه خود او می باشم ، با شما نیز مثل خودم رفتار می کنم . این مسئله ، توجه دقیق به خود ، به تمامیِ خود ، از جمله بدترین و بهترین بخش وجودی فرد است . در این اصول ، می آموزیم که خود را جدی گرفته و با تمام موجودات ، یعنی نه تنها با خود ، بلکه با دیگران نیز به بهترین نحو ممکن ارتباط برقرار کنیم . با مدی تیشن ، تشخیص می دهیم این نیاز ، بخشی از کل وجود ماست. بنابراین می آموزیم وجود خویش و بنا بر حسب نیاز ، دیگران را نیز ، بسوی تکامل سوق دهیم.

در مدی تیشن ، روان درمانی و دیگر راههایی که به رشد و تکامل درونی منتهی می شود ، هیچ نقطه پایانی نیست . در زندگی ، هیچ نقطه ای برای توقف نیست ، هرگز اهمیت ندهیم که چه طولی از این مسیر را پیموده ایم بلکه در هر لحظه ، آماده پذیرش موهبت های الهی و جدیدی باشیم.

اثرات جسمی مدی تیشن

اما در باره اثرات جسمی مدی تیشن ، شواهد نشان می دهد که به طور کلی رابطه مشخصی بین مدی تیشن و واکنش های فیزیکی وجود دارد . مدی تیشن ، حالت استراحت عمیقی در فرد ایجاد می کند که نتیجه ی آن ، بیداری و آگاهی ذهنی است. هنگام تمرینِ مدی تیشن ، میزان سوخت و ساز بدن ، تنفس و ضربان قلب کاهش می یابد . واکنش های فیزیکی در مدی تیشن با خواب یا هیپنوتیزم ، متفاوت است. شرایط بدنی حاصله از مدی تیشن ، کاملاً با شرایطی که هنگام نگرانی و عصبانیت ظاهر می شود ، متفاوت و متضاد است . از نظر علمی ، به نظر می رسد که در مدی تیشن ، میزان سوخت و ساز بدن به حداقل می رسد و این موضوع ، درست بر خلاف حالتی است که در استرس به آن واکنش ” جنگ و گریز ” می گوییم . هنگام مدی تیشن ، متابولیسم بدن ، میزان استفاده از اکسیژن و تولید دی اکسید کربن ، کاهش می یابد . این کاهش ناشی از تنفس کند و عمیق تر نیست بلکه به علت کاهش سوخت و ساز بدن است . بطوریکه کاهش اکسیژن مصرف شده و دی اکسید کربن مساوی و نسبت بین آنها نیز ثابت است . اما تغییرات تنفسی متابولیسم بدن تا این حد پایین نمی آید . همچنین ، در مدی تیشن ، از تعداد ضربان قلب و میزان و حجم تنفس نیز کاسته می شود و تنفس ها ، آرام و عمیق تر می شود . در زمان مدی تیشن ، ترشح اسید لاکتیک در خون کاهش می یابد که تقریباً کاهش آن چهار برابر سریعتر از فردی است که در مکانی امن و آرام استراحت می کند . میزان ترشح این اسید در خون ، نسبت مستقیم با نگرانی ها و تنش های عصبی دارد و در مدی تیشن ، احتمالاً به خاطر آرامش و حالت استراحت عمیق در فرد کاهش می یابد . در انسان ، مقاومت پوست نسبت به جریان الکتریکی ضعیف در هر فرد بستگی به میزان تنش ها و نگرانی های وی دارد . و هر قدر نگرانی شدیدتر باشد مقاومت پوست کمتر می شود . این میزان در مدی تیشن ، گاه حتی تا چهاردرصد افزایش می یابد .

در پایان ، می توان جمع بندی کرد که ؛ در مدی تیشن ، در حالتی قرار می گیریم یا به سمتی حرکت می کنیم که در لحظه ای فقط یک سری از علائم را به ذهن خود می فرستیم ، همین اتفاق، در جسم فرد ، اثری مثبت داشته و در نتیجه واکنش آن را به حالت عادی در می آورد و بالاخره ، باعث می شود که از نظر فیزیولوژیکی با حالتی سالم و آرام عمل کنیم و از نگرانی و تنش وجودی مان کاسته می شود ، میزان متابولیسم و ضربان قلب کاهش می یابد و آگاهی ذهنی و هوشیاری فرد افزایش یافته و تنش های فیزیولوژیکی ناپدید می گردند و قدرت روانی و عملکرد ما در زندگی کیفیت بهتر و موثرتری خواهد داشت و در روابط با خدا ، خود ، دیگران و محیط عملکرد عالی تری خواهیم داشت .

…………………………………………………………………………………………………….

جهت مشاوره ، روان درمانی و هیپنوتیزم درمانی یا آموزش خود هیپنوتیزم

نوسط دکتر سعادت الله روحانی

با شماره های زیر بگیرید :

تلفن های تماس با ما ( مشهد ) :
۳۶۰۶۰۸۶۹
۳۶۰۸۷۳۱۵
۰۹۱۵۳۱۴۸۰۰۵
۰۹۱۵۰۰۱۸۰۰۵
آدرس کانال ما در تلگرام :
ravanshenasiebehroozi@
آدرس سایت ما :
.www.hypnosrohani.ir
آدرس ما در اینستاگرام :
dr.saadatallahrohan